De Packard van mijn schoonvader

Mijn geschiedenis met de Packard begon 35 jaar geleden met de verkering met mijn vrouw, of beter gezegd met mijn aanstaande schoonvader Cees Wagenaar. Cees Wagenaar was liefhebber van bijzondere vooroorlogse auto's: Hispano Suiza, Delage, Bugatti, Packard, Alfa Romeo, Mercedes, Cadillac. Zodoende kwam ik regelmatig in zijn garage, waar aan deze auto's werd gewerkt. Toen wij in 1986 trouwden mocht dat in zijn Packard 12 cilinder uit 1934. De auto was toen al zo'n 25 jaar in restauratie en de dag voor ons trouwen werden de puntjes op de i gezet. Maar toen mijn schoonvader 15 jaar geleden overleed, werden alle auto's vrij gedachteloos verkocht. Toen ik 10 jaar geleden op zoek was naar een 4-zits cabriolet dacht ik terug aan die Packard. Zoekend op het internet kwam ik deze auto tegen. Eigenaar: de heer Schmaal uit Goudswaard. Hij had de Packard in een aantal jaren deskundig gerestaureerd en de geschiedenis erbij gezocht. Omdat de heer Schmaal vanwege zijn leeftijd (zelfde 'bouwjaar' als de auto: 1941) niet meer mocht rijden, kon ik de auto kopen. Ik zal niet gauw vergeten dat we de Packard hebben opgehaald. Met een te lichte auto en de Packard op de auto-ambulance gingen we de Heinenoordtunnel in. En toen begon de aanhanger licht te slingeren. Gelukkig bleef ik doorrijden en ging het allemaal goed. Later vertelde de broer van de heer Schmaal, die bij de verkoop was, dat hij me nog had willen waarschuwen voor die tunnel omdat het een hele diepe is waarbij meerdere keren aanhangers in de tunnel waren geschaard. Afijn, de afgelopen jaren heb ik met veel plezier met de Packard gereden. Mede gezien zijn bijzondere kleur is de wagen in trek bij trouwerijen, en dat doen wij met plezier, waarbij het enige attentiepunt is dat we de temperatuur van het koelwater in de gaten moeten houden. Ondanks allerlei pogingen om hier verbetering in aan te brengen blijft dat een zorg bij warm weer en filerijden. Met vriendelijke groet, Klaas